בימים ההם: מיינע זכרונות פון דער אלטער היים
[בילד]
אפשר האָט די מאַמע ביי מיין בר-מצוה אַריינגעוויינט און איר ווייסינקן נאָזטיכל, זייענדיק צוגעטוליעט פון ביידע זייטן פון אירע צוויי טעכטערלעך, פאָרויסגעפילט מיט איר מאַמיש האַרץ, אַז ווייניקער ווי צוויי יאָר נאָכדעם וועט זי פאַרלירן אָט די צוויי טייערינקע ליבינקע, זיסע מיידעלעך -און איר ווייס נאָזטיכל וועט זיך קיינמאָל ניט אויסטריקענען...
יהושע דובראווסקי - מיין בר-מצוה
אפשר האָט די מאַמע ביי מיין בר-מצוה אַריינגעוויינט און איר ווייסינקן נאָזטיכל, זייענדיק צוגעטוליעט פון ביידע זייטן פון אירע צוויי טעכטערלעך, פאָרויסגעפילט מיט איר מאַמיש האַרץ, אַז ווייניקער ווי צוויי יאָר נאָכדעם וועט זי פאַרלירן אָט די צוויי טייערינקע ליבינקע, זיסע מיידעלעך -און איר ווייס נאָזטיכל וועט זיך קיינמאָל ניט אויסטריקענען...
יהושע דובראווסקי - מיין בר-מצוה
3 תגובות
I had no idea that conditions were so bad even in Samarkand. His two sistes pictured on the right of the photo died two years later from hunger. I am assuming it was the winter of '42.